گروه دانش روزنامه ايران،‌ شماره‌ي ۴۴۳۱ ـ حميده احمديان‌راد: ممكن است به زودي امكان ساختن ترانزيستورهاي كوچك‌تر روي چيپ‌هاي مدار كامل غيرممكن شود. مواد اوليه و طرح‌هاي جايگزيني مورد نياز است تا چيپ‌ها روند بهبوديشان را ادامه دهند. نانووايرها، گرافن، ذرات كوانتوم و مولكول‌هاي بيولوژيكي مي‌توانند نسل‌هاي جديدي از چيپ‌ها را توليد كنند كه از بهترين‌هاي امروزي قوي‌ترند.
اينها بخشي از پيش‌بيني‌هايي است كه سايت ساينتيفيك امريكن از آينده ميكروچيپ‌ها ارايه كرده است. ميكروچيپ‌ها نيمه هادي‌هايي هستند كه در دل بسياري از وسايل الكترونيكي‌اي كه ما مي‌شناسيم شامل رايانه‌ها، سل فون‌ها و حتي اجاق‌هاي مايكروويو جا دارند. ميكروچيپ مداركامل، يك‌سري اجزاي الكترونيكي به هم متصل شده مانند ترانزيستورها و مقاومت‌ها هستند كه روي يك چيپ ريز از يك ماده نيمه‌هادي مثل سيليكون يا ژرمنيوم حك شده. اولين ميكروچيپي كه ساخته شد يك ترانزيستور و سه مقاومت داشت. درحالي كه ميكروچيپ‌هاي امروزي بيش از ۱۲۵ ميليون ترانزيستور در فضايي كوچك‌تر از يك سكه كوچك دارند.
در سال ۱۹۷۵ گوردون مور دانشمند پيشرو در علم‌الكترونيك پيش‌بيني كرد كه پيچيدگي چيپ‌هاي مداركامل هر دو سال دوبرابر مي‌شود. پيشرفت‌هاي صنايع هم به ترانزيستورهاي چيپ‌ها اجازه داده تا جمع و جورتر شوند. بطوري كه سيگنال‌‌هاي الكتريكي بايد مسافت كوتاه‌تري را بپيمايند تا اطلاعات را پردازش كنند. براي صنايع الكترونيك و مشتريانش قانون مور به معني وسايل رايانه‌اي است كه مدام كوچك‌تر، سريع‌تر و ارزان‌تر مي‌شوند. به مدد ابداعات پيوسته در طراحي و ساخت نيمه هادي‌ها، چيپ‌ها به شكل حيرت‌انگيزي پيش‌بيني مور را به حقيقت رسانده‌‌اند. اما حالا مهندسان مي‌دانند كه ترانزيستورها تنها به اندازه ده‌ها اتم ضخامت پيدا مي‌كنند و در اين مقياس احتمالاً قوانين پايه‌اي فيزيك مشكلاتي را ايجاد خواهند كرد. يك مشكل احتمالي كه از قرار دادن ترانزيستورهايي چنين كوچك و چنين نزديك به يكديگر ايجاد مي‌شود اين است كه چيپ‌ها غيرقابل استفاده و هزينه‌ها بسيار گران مي‌شوند.
با اين وجود كوچك شدن ميكروچيپ‌ها تا همين حالا هم مزاياي بسياري داشته و ابداعات زيادي را موجب شده‌اند كه فراتر از جا گرفتن صرف در ابزار الكترونيكي است. آن‌ها حتي در داخل بدن موجودات زنده بيولوژيكي هم جا داده مي‌شوند.
به اين ترتيب ميكروچيپ‌ها به عنوان وسيله‌اي براي نجات زندگي موجودات زنده مورد استفاده قرار مي‌گيرند. دستگاه‌هاي تنظيم كننده ضربان قلب ميكروچيپ‌هايي را براي نگهداشتن زمان مورد استفاده قرار مي‌دهند. قلب‌هاي مكانيكي خودشان از دستگاه‌هاي تنظيم كننده قلب استفاده مي‌كنند تا به طور كامل عملكرد يك قلب بيولوژيكي را داشته باشند.
بسياري از مالكان حيوانات هم ميكروچيپ‌ها را به حيواناتشان متصل مي‌كنند. اگر حيوان گم شود و به نحوي به كلينيك‌هاي دامپزشكي رسانده شود، يكي از اولين كارهايي كه كاركنان اين مراكز انجام مي‌دهند، اسكن حيوان است تا ببينند كه آيا ميكروچيپ دارد يا نه. ميكروچيپ نام مالك و اطلاعات تماس با مالك را آشكار مي‌كند.
همچنين بعضي از مردم ميكروچيپ‌ها را وارد بدن خودشان مي‌كنند، اگر آن‌ها از ارايه اطلاعات مربوط به خودشان ناتوان شوند و به بيمارستان نياز پيدا كنند، تاريخچه كامل پزشكي‌شان را در داخل يك ميكروچيپ در داخل بدن‌شان دارند. اين اطلاعات به سادگي مي‌تواند اسكن شود و اطلاعات براي دكتر‌ها دانلود شود تا آن‌ها به فراخور اوضاع تصميم بگيرند.
حتي در آينده ممكن است انسان‌ها ميكروچيپ‌هايي داشته باشند كه بسياري از وظايف روزانه‌شان را برايشان انجام دهند. خودروها ممكن است روزي بتوانند به مالكشان نزديك شوند. درهاي خانه‌ها ممكن است تنها با كليدي كه ميكروچيپ برنامه‌ريزي شده دارد باز شود و ...